بی ساز می رقصد با شتاب
پنجه هایش بر هر چه بیابان
موج کمرش دریا
سینه به سینه آهو
آنگاه که خیز برمی دارد پلنگ
بی درنگ
لرزش عضلات ماه
با تکانه ی نسیم
در جشن ازدحام
جهان می رقصد بر پیکره ی اشیا
رقاصه در ابعاد کاشی
|
+| نوشته شده توسط
حمزه اولاد در سه شنبه هفتم فروردین 1386
|
