دریا ، کرانه ، مرد ، زیر و زبر شدن موجی گرسنه را سراپا سپر شدن پارو شکسته در نگاهت گدازه ای در چشمهای سرخ تر شعله ورشدن تلخا که تلخ نباشی تو بعد از این این قهوه را بنوش با من شکر شدن من راه چشمان تو را رو نکرده ام دیشب همه ی ستاره هادس به سرشدن بازوی خسته ، قایقی روی ابرها آنجا فرشته ای که با دورتر شدن - از این زمین سنگ ، سیمان ، آهنی... خونی نمی جهد چرا نیشتر شدن جنگل ،پیاده رو ، خیابان،سقوط،خون مثل درخت سجده گاه تبر شدن
|+| نوشته شده توسط
حمزه اولاد در دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386
|
